Categorie archief: 20ste eeuw

Tussen Schelde en Rijn

hellegatthijsse

Hellegat met strekdam uit: Jac. P. Thijsse Onze Groote Rivieren

In de twintiger en dertiger jaren laaide de discussie op omtrent een betere verbinding over water tussen Antwerpen en het Hollands Diep. Bij de afscheiding van België, zowat honderd jaar eerder, hadden onze zuiderburen een vrije doorvaart naar het noorden bedongen. Door de aanleg van de spoorlijn Roosendaal naar Vlissingen werd die doorvaart belemmerd. Er werden kanalen gegraven  van Hansweert naar Wemeldinge en van Vlissingen naar Veere.  Op termijn bleek deze oplossing niet afdoende en de Belgen gaven aan een kanaal van Antwerpen naar Moerdijk te wensen.

Verschillende opties voor het te volgen tracé werden onderzocht. Een interessant voorstel in het licht van mijn boek over de Mooye Keene is het voorstel van W P G (Wim) Assmann, journalist en later hoofdredacteur van het katholieke blad De Grondwet (voorloper van BN/De Stem).

kanall

Kaartje met het tracé door West-Brabant, volgens het voorstel van W. P. G. Assmann

Assmann projecteerde een kanaal dat vanuit de Oosterschelde boven Bergen op Zoom via Fort de Rovere naar de Roosendaalse Vliet en verder naar de Mark en door het stroomgebied van de Mooye Keene zou lopen.

Dit plan is door ‘Den Haag’ nooit serieus genomen. De uitvoering van de Schelde-Rijn verbinding moest zelfs wachten tot de jaren 70.

Meer over dit plan valt straks te lezen in het boek: ‘De Mooye Keene; geschiedenis van een zeearm’.

 


Mastboomhuis

Wat een charmant museum is het Mastboomhuis in Oud Gastel. Alhoewel, een museum mag het geloof ik niet genoemd worden. De museumjaarkaart is dan ook niet geldig. De toegang bedraagt €7,50. Daarvoor krijg je een introductiefilm te zien en een i-pad mee, met informatie over de verschillende ruimtes. Het onthaal is bijzonder gastvrij en de vrijwilligers die je begeleiden, geven de nodige extra uitleg.

het-mastboomhuis

Gister bezocht ik dit voormalige burgemeestershuis, waar de tijd lijkt gestold op het moment dat Henri Mastboom, de laatste bewoner in 1999 overleed.  In het huis was de tijd al eerder achtergebleven, want er werd zuinig geleefd en niets werd weggegooid. Daardoor is het hele huis een vreemde mengeling geworden van een 19de eeuws interieur met hedendaagse elementen in een uitgewoond pand.

Henri Mastboom komt naar voren als een excentrieke man die krampachtig vasthield aan het verleden. Zijn vermogen liet hij na aan een stichting die het huis heeft geconserveerd volgens het principe van ‘suspended decay’ (onderbroken verval). Dat laat een indruk na alsof je Henri ieder moment in zijn huis kan tegenkomen.

Ook zijn familie beschouwde Henri als  een excentriek man, om wie nogal eens gelachen werd. In het fragment van radio Idzerda komt zijn achterneef Johan van der Pol aan het woord, die een boekje over zijn oudoom schreef.

De Stichting Mastboom-Brosens beheert een fonds en organiseert lezingen.

lezingen


Vlasmuseum

Gister is mijn 5-daagse vakantie begonnen. Met jeugdvriendin Anneke in ons eigen West/Brabant .

We bezochten het vlas- en suikermuseum in Klundert. We kregen er een privérondleiding van een oud-vlasbewerker.

Het was binnen eigenlijk te donker voor goede foto’s met de i- phone, maar een paar beelden om een indruk te geven.


Het was een zeer informatief bezoek. De opstelling laat het hele proces van oogst tot gereed product zien. We hebben gezien hoe het vlas over de hekel wordt gehaald en we weten nu dat een zwingelspaan iets heel anders is dan een dorsvlegel.

Behalve de volgorde van het verwerkingsproces was ook de mechanisatie doorheen de tijd zichtbaar gemaakt.

Wie ooit in Klundert komt, kan ik een bezoek zeker aanraden.


All in the family

Een bijzonder nummer van FendertLokaal voor de familie Vermeulen, met een artikel over het afscheid als huisarts van mijn vader en de aankondiging van de presentatie van het boek op zaterdag. Bijna 13 jaar na zijn overlijden (17 okt. 2002) nu samen met pa in de krant.


De Geschiedenis van San Michele

voorlezen

Gister was ik uitgenodigd om in d’ Engelenburgh in Fijnaart invulling te geven aan: ‘Winterverhalen bij het haardvuur’.

Bij binnenkomst werd ik hartelijk ontvangen door gastvrouw en gastheer Ellen en Marcel Deelen. Een  haardvuur verwarmde de sfeervol in oude stijl ingerichte pastoriekamer.

 schutbladIn de intieme huiskamerzetting heb ik  stukken voorgelezen uit ‘De Geschiedenis van San Michele’ van Axel Munthe. Het exemplaar op de foto komt uit mijn boekenkast. Op het schutblad staat bij wijze van Ex-Libris het stempel dat mijn vader gebruikte toen hij huisarts was in Fijnaart. Het boek was van hem en ik heb het uit zijn nalatenschap.

Verder lezen


’t Haags korte verhalentheater

18151517574E41071616491D000F170C00091917401E0D4E0508040214030009064E1811134E150812070A04124829081815131202034E25150412331F0003000413425F512D1F170415430B1E17-350x350-FFF-w

Ik was gister bij de boekpresentatie van ’t Haags korte verhalentheater van Kees Tramper. Het is een leuk boekje geworden met korte verhaaltjes en veel foto’s. Kees blikt terug op zijn kindertijd en schildert een levendig beeld van de stad in de jaren 60 van de vorige eeuw. De waardering op de achterflap kan ik volledig onderschrijven:

IMG_1076
“Al mijmerend op de trap, die leidt naar zijn oude portiek in de Groenesteinstraat is het idee ontstaan om een boekje te schrijven.

In ’T HAAGS KORTE VERHALENTHEATER daalt Kees af naar zijn jeugd in Den Haag. De late jaren vijftig en begin jaren zestig. Hij groeide op onder de Haagse vuilverbranding. Een portiekwoning als zovele, twee hoog. De inhoud van twee nagelaten koffers van zijn ouders gaven hem de impuls om de herinneringen op te schrijven.

Een levendige, vervlogen tijd, herkenbaar, liefdevol en humoristisch beschreven.”

Het boekje is te bestellen bij Paagman …
http://www.paagman.nl/boeken/paagman-boeken/den-haag/t-haags-korte-verhalentheater/3147582/index.html

… en van Stockum
http://www.vanstockum.nl/boeken/romans-spanning/gebundelde-literaire-columns/nl/%2527t-haags-korte-verhalentheater-tramper-kees-9789090283708/


Katholiek en protestant

Het luisterfragment dat ik gister op de site van het Meertensinstituut vond, is om meerdere redenen interessant. Het is een mooi tijdsdocument.

Verder lezen