Categorie archief: Geen categorie

Hoe Sint uit zijn rol viel.

Het is 61 jaar geleden dat mijn komst wereldkundig kon worden gemaakt. Sint heeft daar zijn deel in gehad, getuige dit aandoenlijk gedichtje dat gericht was aan mijn moeder. De oude man viel door alle emotie wel even uit zijn rol.

(Voor wie het handschrift niet kan ontcijferen heb ik de tekst hieronder getypt.)

sint

Sint wenste wel even
Je alles te kunnen geven
Juwelen en kleren
Meer dan een vrouw kan begeren
Je te kunnen behangen
Met wat je ook zou verlangen
Maar dan strijk ik door mijn baard
En denk: “Wat is dat alles ook waard.”
Want het mooiste geschenk krijgen wij
Immers; mijn liefste; in mei!

Sint

Uiteindelijk werd het 21 april 1957!

scan0011


Mastboomhuis

Wat een charmant museum is het Mastboomhuis in Oud Gastel. Alhoewel, een museum mag het geloof ik niet genoemd worden. De museumjaarkaart is dan ook niet geldig. De toegang bedraagt €7,50. Daarvoor krijg je een introductiefilm te zien en een i-pad mee, met informatie over de verschillende ruimtes. Het onthaal is bijzonder gastvrij en de vrijwilligers die je begeleiden, geven de nodige extra uitleg.

het-mastboomhuis

Gister bezocht ik dit voormalige burgemeestershuis, waar de tijd lijkt gestold op het moment dat Henri Mastboom, de laatste bewoner in 1999 overleed.  In het huis was de tijd al eerder achtergebleven, want er werd zuinig geleefd en niets werd weggegooid. Daardoor is het hele huis een vreemde mengeling geworden van een 19de eeuws interieur met hedendaagse elementen in een uitgewoond pand.

Henri Mastboom komt naar voren als een excentrieke man die krampachtig vasthield aan het verleden. Zijn vermogen liet hij na aan een stichting die het huis heeft geconserveerd volgens het principe van ‘suspended decay’ (onderbroken verval). Dat laat een indruk na alsof je Henri ieder moment in zijn huis kan tegenkomen.

Ook zijn familie beschouwde Henri als  een excentriek man, om wie nogal eens gelachen werd. In het fragment van radio Idzerda komt zijn achterneef Johan van der Pol aan het woord, die een boekje over zijn oudoom schreef.

De Stichting Mastboom-Brosens beheert een fonds en organiseert lezingen.

lezingen


Vlasmuseum

Gister is mijn 5-daagse vakantie begonnen. Met jeugdvriendin Anneke in ons eigen West/Brabant .

We bezochten het vlas- en suikermuseum in Klundert. We kregen er een privérondleiding van een oud-vlasbewerker.

Het was binnen eigenlijk te donker voor goede foto’s met de i- phone, maar een paar beelden om een indruk te geven.


Het was een zeer informatief bezoek. De opstelling laat het hele proces van oogst tot gereed product zien. We hebben gezien hoe het vlas over de hekel wordt gehaald en we weten nu dat een zwingelspaan iets heel anders is dan een dorsvlegel

Behalve de volgorde van het verwerkingsproces was ook de mechanisatie doorheen de tijd zichtbaar gemaakt.

Wie ooit in Klundert komt, kan ik een bezoek zeker aanraden.


Machiel Dierks, op naar deel 3

omslag voorkant

Deel 2 van Machiel Dierks is klaar en kan in mijn ‘winkeltje’ besteld worden.

Inmiddels ben ik begonnen met opzoekwerk voor deel 3. In dit deel volgen we Machiels leven als fabrieksarbeider in Den Haag.

kadasterslijkeinde

Machiel komt met zijn gezin te wonen in een slop aan het Slijkeinde. Op de site van het Nationaal Archief vond ik bovenstaande kadasterkaart uit de periode waarin de Dierksen juist zijn verhuisd. De huisjes staan in hofjes gegroepeerd, maar van zo’n hofje moet je je geen romantische voorstelling maken. De huisjes in deze zogenaamde exploitatiehofjes maten 4,5 x 5,5 m en hadden slechts een vliering, waar de kinderen moesten slapen. In zo’n huisje woonde men met gemiddeld 8 personen samen. De familie Dierks bestaat op dat moment uit 2 volwassenen en 5 kinderen.

De vaak houten huisjes, waren van slechte kwaliteit. Vincent van Gogh heeft een tekening gemaakt van een deel van zo’n hofje. De moeder van zijn vriendin Sien, die als prostituee probeerde te overleven, woonde aan het Slijkeinde..

Of de familie Dierks er met deze verhuizing op vooruitgaat is maar de vraag.

SONY DSC


Mozes Jacob Abas

Aan het eind van deel 2 van Machiel Dierks, verschijnt Mozes Jacob Abas in het leven van Machiel. De Joodse man komt uit Amsterdam. In mijn verhaal woont hij in het Zonnehofje, een slop in de Joodse buurt.

In het crisisjaar 1845 leurt Moos met zijn handel langs de huizen van de Plantaadje. Zo heette destijds de Plantagebuurt.

Ik ken die buurt vrij goed. Toen ik als archeoloog voor  Instituut voor Pre- en Protohistorie werkte, werkten we in de wintermaanden onze opgraviyngsgegevens uit op de zolder van het Geologisch Instituut aan de Plantage Muidergracht. op het Roeterseiland.

Geologisch_Instituut_-_panoramio

We dronken ons biertje bij het fameuze Eik en Linde aan de Plantage Middellaan.

Ieder jaar op 25 februari probeer ik naar de herdenking van de Februaristaking te gaan op het Jonas Daniel Meijerplein. Ik ben dus redelijk bekend met het Joodse oorlogsverleden van de wijk.

IMG_0011

Maar wat ik niet wist is dat die wijk pas is ontstaan in de tweede helft van de 19de eeuw. Daarvoor was het een soort lustoord voor de rijken met groene grachten en lanen met buitenhuizen, een stadsherberg en een badhuis

010097004000

en sinds 1839 een heuse dierentuin.

010097004165

Een klein fragmentje uit Machiel Dierks deel 2:

Moos loopt langs de Portugese synagoge en de Hortus naar de Plantaadje. Zijn pas is traag, zijn blik somber. Aan zijn arm bungelt een rieten mand met wat waar. De handkar is door zijn as gegaan en Moos heeft hem niet kunnen repareren. Voor een nieuwe was geen geld. Nu leurt hij langs de huizen om zijn groente en fruit te verkopen. Maar de kwaliteit van zijn  handel wordt steeds minder.

In de Plantaadje zoeken de welgestelde Amsterdammers hun rust en vertier. Langs de groene lanen staan hun deftige buitens met grote tuinen en priëlen naast wat goedkopere huurhuizen, die in de ogen van Moos nog steeds bijzonder riant zijn.  Er zijn feestzalen, een theater, een stadsherberg en een heuse dierentuin waar ze allerlei vreemde beesten in kooien hebben. Niet dat je er als arme sjlemiel binnenkomt, denkt Moos gelaten.


Foto-impressie

Ontvangst in de hal van het gemeentehuis in Moerdijk

ontvangst

Bep heet het publiek welkom

pres-1

 

Wat een spreker is die man

img_6069-kopie

 

Luisteren jullie wel?

presentatie3

 

publirek3

 

Dan ben ik nu aan de beurt

presentatie1

Het eerste exemplaar voor de wethouder

wethouder

 

Voor de anderen was het boek te koop

img_6003-kopie

 

 

 


Presentatie

Wat een geweldige dag gister. Zo’n 100 mensen kwamen naar de presentatie van Kunst van Leven in de prachtige Moerdijkzaal in het gemeentehuis van Moerdijk. Mooie reacties en lieve woorden voor de pentekeningen van Bep Bernard en mijn bijgaande verhalen.
Via mijn website kan ook jij het boek nu kopen.
http://www.amvermeulen.me

 

presentatiekvl