Categorie archief: Geen categorie

Mozes Jacob Abas

Aan het eind van deel 2 van Machiel Dierks, verschijnt Mozes Jacob Abas in het leven van Machiel. De Joodse man komt uit Amsterdam. In mijn verhaal woont hij in het Zonnehofje, een slop in de Joodse buurt.

In het crisisjaar 1845 leurt Moos met zijn handel langs de huizen van de Plantaadje. Zo heette destijds de Plantagebuurt.

Ik ken die buurt vrij goed. Toen ik als archeoloog voor  Instituut voor Pre- en Protohistorie werkte, werkten we in de wintermaanden onze opgraviyngsgegevens uit op de zolder van het Geologisch Instituut aan de Plantage Muidergracht. op het Roeterseiland.

Geologisch_Instituut_-_panoramio

We dronken ons biertje bij het fameuze Eik en Linde aan de Plantage Middellaan.

Ieder jaar op 25 februari probeer ik naar de herdenking van de Februaristaking te gaan op het Jonas Daniel Meijerplein. Ik ben dus redelijk bekend met het Joodse oorlogsverleden van de wijk.

IMG_0011

Maar wat ik niet wist is dat die wijk pas is ontstaan in de tweede helft van de 19de eeuw. Daarvoor was het een soort lustoord voor de rijken met groene grachten en lanen met buitenhuizen, een stadsherberg en een badhuis

010097004000

en sinds 1839 een heuse dierentuin.

010097004165

Een klein fragmentje uit Machiel Dierks deel 2:

Moos loopt langs de Portugese synagoge en de Hortus naar de Plantaadje. Zijn pas is traag, zijn blik somber. Aan zijn arm bungelt een rieten mand met wat waar. De handkar is door zijn as gegaan en Moos heeft hem niet kunnen repareren. Voor een nieuwe was geen geld. Nu leurt hij langs de huizen om zijn groente en fruit te verkopen. Maar de kwaliteit van zijn  handel wordt steeds minder.

In de Plantaadje zoeken de welgestelde Amsterdammers hun rust en vertier. Langs de groene lanen staan hun deftige buitens met grote tuinen en priëlen naast wat goedkopere huurhuizen, die in de ogen van Moos nog steeds bijzonder riant zijn.  Er zijn feestzalen, een theater, een stadsherberg en een heuse dierentuin waar ze allerlei vreemde beesten in kooien hebben. Niet dat je er als arme sjlemiel binnenkomt, denkt Moos gelaten.


Foto-impressie

Ontvangst in de hal van het gemeentehuis in Moerdijk

ontvangst

Bep heet het publiek welkom

pres-1

 

Wat een spreker is die man

img_6069-kopie

 

Luisteren jullie wel?

presentatie3

 

publirek3

 

Dan ben ik nu aan de beurt

presentatie1

Het eerste exemplaar voor de wethouder

wethouder

 

Voor de anderen was het boek te koop

img_6003-kopie

 

 

 


Presentatie

Wat een geweldige dag gister. Zo’n 100 mensen kwamen naar de presentatie van Kunst van Leven in de prachtige Moerdijkzaal in het gemeentehuis van Moerdijk. Mooie reacties en lieve woorden voor de pentekeningen van Bep Bernard en mijn bijgaande verhalen.
Via mijn website kan ook jij het boek nu kopen.
http://www.amvermeulen.me

 

presentatiekvl


De heilzame werking van de zon

Na  meer dan een week met griepverschijnselen in bed te hebben gelegen, vandaag maar weer eens een wandelingetje gemaakt en de zon zijn heilzame werk laten doen.img_0007


Artikel Kunst van Leven

Nog ruim drie weken te gaan tot de presentatie van Kunst an Leven en nu al een mooi artikel in Fendert Lokaal.


Vooruitblik

De verhalen voor Kunst van Leven zijn af. Het materiaal is naar de drukker. We zullen het boek begin februari presenteren.
Nu is het tijd om alle aandacht weer te richten op Machiel Dierks. Deel 2 hoop ik in het voorjaar te kunnen presenteren.
Maar hoe komt Machiel in Rotterdam terecht?

Schrijversblog

Benieuwd naar deel 2 van Machiel Dierks? Hier vast een vooruitblik.

p.501---HQ---RI-68-1-Stadsarchief-Rotterdam

(Rotterdam 24 september 1846)

Een zachte wind waait van over de Maas. Uit het grijze wolkendek valt geregeld een spat regen. Een man loopt over de kade.  Zijn handen steken in zijn zakken. Zijn pet heeft hij diep over zijn voorhoofd getrokken. De broek die hij draagt is versleten. Zijn rechter elleboog steekt door zijn jas en het hout van zijn klompen is zo dun, dat hij vreest dat de gaten er eerdaags in zullen vallen.

Vermoeid sjokt hij over de Veerdam en langs de statige herenhuizen van het Nieuwe Werk. Nooit eerder was Machiel zo ver van huis, zo lang weg van Leentje en de kinderen. Hij voelt zich een vreemde in de stad en hulpeloos. Een onaangename geur van mest en azijn prikkelt zijn neus en ontneemt hem zowat zijn adem. Snel loopt hij voorbij de molen…

View original post 327 woorden meer


Bep Bernard

Bep Bernard, de kunstenaar met wie ik samen in het najaar een boek uitbreng,  heeft nu ook zijn eigen site. Op de website staat ondermeer het volgende fragment bij één van zijn etstekeningen.

IMG_0949

Ze staan in het open veld als vertegenwoordigen ze drie generaties. Althans zo schijnt het de wandelaar. De volgroeide boom in het midden is in de kracht van zijn leven, als hijzelf. Zijn levenslust tooit hem met een volle groene bladerkroon. Naast hem de oude, dode boom. Krom en vermoeid draagt hij nog zijnkale takken. Nog even en hij zal slechts dienen als voedingsbodem voor nieuw leven.

De wandelaar denkt aan zijn vader. Levensmoe wacht de oude man op de dood. Zijn lichaam staat krom van zwaar werk, zijn gezicht is getekend door verdriet om het verlies van zijn vrouw. Nog even en hij zal slechts overleven in de gedachten van hen die hem liefhebben.

De wandelaar richt zijn blik op de andere boom. Jong en fris rekt hij zijn takken en twijgen en richt zijn jonge bladeren vol ongeduld naar de zon. Evenzo omarmt zijn puberzoon vol ongeduld het leven en proeft gretig iedere nieuwe ervaring. De wandelaar ziet de moeilijkheden en tegenslagen die zijn kind op zijn levenspad nog tegen zal komen. De onervaren jongen wuift zijn waarschuwingen weg.

In de trekken van het kind ziet de wandelaar het gelaat van zijn vader. In hem zal de oude man straks voortleven. Die gedachte troost de wandelaar. De jongen zal uitgroeien tot een zelfbewust man en in zich de wijsheid met zich dragen, die zijn grootvader hem heeft bijgebracht.

Tot ook hij zal zijn als de oude boom hier in het veld.