Categorie archief: privé

Van Gogh in Den Haag

Wat een mooie dag was het gister. We hadden ons opgegeven voor de themavaart van de Ooievaart over Van Gogh in Den Haag. De verwachtingen waren hooggespannen. We hebben immers goede ervaringen met de boottochten van deze organisatie.

33114997_1772807512776112_213965551175729152_o

De deelnemers aan de Van Goghvaart met op zijn rug de gids Steef, die een goed voorbereid verhaal wist te houden over de Haagse jaren van Vincent van Gogh. (Foto: Catharina Abels)

De gids wist veel te vertellen over het leven van de schilder en concentreerde zich daarbij op de Haagse jaren van Vincent. Hij wees op de verschillen tussen arm en rijk en de explosieve groei van de stad in de jaren van de industriële revolutie.

Het Den Haag waar van Gogh rondliep overlapt deels met dat van Machiel Dierks, die immers in mijn boek in 1848 naar de stad komt om daar te werken in de metaalpletterij van Enthoven. Van Gogh heeft de fabrieksgebouwen in 1882 geschilderd. Of Machiel dan nog leeft??

Iron_Mill_in_The_Hague

Van Gogh tekende ook de huisjes aan het Slijkeinde, waar zowel Machiel als de moeder van Sien woonde. Sien was de moeder van de prostituee over wie Van Gogh zich een tijd heeft ontfermd.

SONY DSC

Na afloop van de rondvaart kregen we nog een boeiend verhaal te horen van Gerhard te Hoopen over mogelijk een echte Van Gogh, die zijn vader in de jaren zeventig vond in een oude schuur in Etten.

En daarna was het tijd om een hapje te eten. Net buiten het centrum van Den Haag in de Van Swietenstraat ligt het Indonesisch restaurantje Bogor Roemah Makan, waar we hebben genoten van een heerlijke rijsttafel.

IMG_0437


Reclame voor Remy

Vandaag zijn we de tekeningen gaan halen die Remy Hubregtse heeft gemaakt van onze Bram en Nozem. Ik heb Remy in december ontmoet toen ik tijdens de kerstexpositie van Cultuur Moerdijk voorlas uit eigen werk. Haar vader bleek oud-klasgenoot Adrie Hubregtse te zijn, met wie ik op de lagere school in Fijnaart heb gezeten.

Ik was echter vooral onder de indruk van de precisie waarmee Remy haar tekeningen maakt.  Wie meer van haar werk wil zien; ze heeft een eigen website en is ook op  Facebook te vinden

 


Op zoek naar een jonkheer.

Na een (te) drukke periode, heb ik eindelijk weer tijd om een lange, rustgevende wandeling door de duinen en langs het strand te maken. Hieronder een sfeerimpressie van mijn rondje van vanmorgen en dan nu op zoek naar:

Jonkheer Adrien Jean Eliza Engelbert van Bevervoorde tot Oldemeule

Wie de jonkheer is en wat hij te maken heeft met Machiel Dierks is voor een later bericht.

IMG_0359IMG_0363IMG_E0364IMG_0366IMG_0367IMG_0368


Ik zal ze missen

Deze prachtige oude kastanje staat op een verborgen schoolplein in het centrum van Rotterdam. Op die school heb het afgelopen half jaar gewerkt. Nu de klus is geklaard, is het weer tijd om achter de laptop te kruipen en te gaan schrijven. Daar heb ik heel veel zin in. Deel 3 van Machiel Dierks wil opgeschreven en een volgend boek borrelt in mijn hoofd.

Maar wat zal ik ze missen: de kinderen uit de groep, de collega’s en die prachtige kastanje; oud, maar nog zo vol leven.

IMG_0339


Beste wensen

kerstkaart2018


Hoe Sint uit zijn rol viel.

Het is 61 jaar geleden dat mijn komst wereldkundig kon worden gemaakt. Sint heeft daar zijn deel in gehad, getuige dit aandoenlijk gedichtje dat gericht was aan mijn moeder. De oude man viel door alle emotie wel even uit zijn rol.

(Voor wie het handschrift niet kan ontcijferen heb ik de tekst hieronder getypt.)

sint

Sint wenste wel even
Je alles te kunnen geven
Juwelen en kleren
Meer dan een vrouw kan begeren
Je te kunnen behangen
Met wat je ook zou verlangen
Maar dan strijk ik door mijn baard
En denk: “Wat is dat alles ook waard.”
Want het mooiste geschenk krijgen wij
Immers; mijn liefste; in mei!

Sint

Uiteindelijk werd het 21 april 1957!

scan0011


Vlasmuseum

Gister is mijn 5-daagse vakantie begonnen. Met jeugdvriendin Anneke in ons eigen West/Brabant .

We bezochten het vlas- en suikermuseum in Klundert. We kregen er een privérondleiding van een oud-vlasbewerker.

Het was binnen eigenlijk te donker voor goede foto’s met de i- phone, maar een paar beelden om een indruk te geven.


Het was een zeer informatief bezoek. De opstelling laat het hele proces van oogst tot gereed product zien. We hebben gezien hoe het vlas over de hekel wordt gehaald en we weten nu dat een zwingelspaan iets heel anders is dan een dorsvlegel.

Behalve de volgorde van het verwerkingsproces was ook de mechanisatie doorheen de tijd zichtbaar gemaakt.

Wie ooit in Klundert komt, kan ik een bezoek zeker aanraden.