Categorie archief: privé

Fietstocht 2019-1 Mastenbroekerpolder

Vorige week heb ik de jaarlijkse fietstocht gehouden met Anneke, een vriendin uit mijn kindertijd. Dit keer hadden we gekozen voor Drenthe. Veel voorbereidingstijd was er dit keer niet geweest, maar we hadden wel wat plaatsen op ons verlanglijstje.

Zo wilde ik graag door de Mastenbroekpolder rijden. In deze polders hield Albert van Raalte immers zijn eerste illegale preken.

Mastenbroekpolder; tussen Kampen en Genemuiden.

Maar Genemuiden heeft hem niet warm onthaald. Naarmate de gemeente van afgescheidenen groeit, ziet de hervormde predikant de banken in zijn kerk almaar leger worden. Hij noemt de separatisten dwepers die wanorde veroorzaken en waarschuwt voor noodlottige gevolgen. De burgemeester van het dorp spreekt van een kankergezwel dat uitgevaagd moet worden. Wanneer Albert over straat gaat, wordt hij vaak uitgejouwd en soms wordt een steen in zijn richting gegooid. Maar de jonge dominee is overtuigd van zijn boodschap van zondebesef en genade en daarom zet hij zijn geheime predicaties voort in de huizen en boerderijen van geloofsgenoten, vaak ver weg in de polders van Mastenbroek.

Uit: Machiel Dierks; het leven van een dagloner; deel 2

Kaart van de Mastenbroekerpolder uit 1750

We reden al vroeg door de weidse polder, met de wind in onze rug en een aangename 22 graden. In die omstandigheden moest ik wel mijn best doen om het volgende fragment uit het boek te plaatsen.

Een lage winterzon schijnt bleek over de haast verlaten Mastenbroekse polder. Lichtgebogen en met kalme, lange slagen gaat Albert over de bevroren sloten. Geregeld kijkt hij opzij en past zijn tempo aan, aan de jongen die de slede voortduwt waarop Christien zit, dik aangekleed in een sjieke wintermantel, haar handen in een warme mof.  Verkleumd naderen ze eindelijk een geïsoleerde boerderij. Ze hebben hun bestemming bereikt. Behendig zwenkt Albert op zijn Friese schaatsen en neemt de slee van de jongen over. Hij duwt Christien voort tot de houten opstap. Terwijl hij zijn schaatsen afbindt, stapt Christien stijf en verkleumd op het ijs en gezamenlijk lopen ze naar de boerderij, de jongen komt verlegen achter hen aan.

Als ze wat zijn opgewarmd, begint Albert zijn preek aan de gelovigen die op deze winterse dag hier zijn samengekomen. Even later luisteren ze geboeid naar Van Raalte die hen vermaant het kleed van zonde en ongeloof af te leggen en Jezus te zien als het begin en einde van hun geloof.

Uit: Machiel Dierks; het leven van een dagloner; deel 2

Toen we Genemuiden bijna genaderd waren, wachtte ons een verrassing, die ons meer leerde over deze oude polder. We stuitten op d’Olde Mesiene, Het Stoomgemaal Mastenbroek. Dit gemaal heeft Albert van Raalte in zijn tijd in Overijssel niet gezien. Het werd gebouwd in 1856.

De polder zou de oudste polder van Nederland zijn en werd al in 1390 omdijkt. Aanvankelijk werd de polder met behulp van windmolens ontwaterd, maar deze bleken op termijn niet afdoende om de polder droog te houden. Daaroom werd d’Olde Mesiene in 1855/56 gebouwd. Daarmee is het een van de oudste en het enige nog volledig authentieke stoomgemaal in Nederland.

Onze aandacht werd in eerste instantie getrokken door het rad dat naast het gemaal staat, maar dit is slechts een blikvanger. Wij dachten natuurlijk meteen aan het rad dat bij de Keenesluis moet komen.

Natuurlijk was het gemaal zelf gesloten en we konden slechts door een raampje naar de prachtige stoommachine kijken. Maar juist toen we weer op onze fietsen wilden stappen, kwam er een vrijwilliger aan. Het weekend ervoor was er een ‘stoomdag’ geweest en had de machine voor publiek gedraaid. De man kwam de boel inspecteren. Hij was zo vriendelijk ons binnen te laten en de nodige uitleg te geven.

Ook mochten we nog een kijkje nemen in het bezoekerscentrum, waar een model van de stoommachine staat. Bovendien kregen we allebei een informatieboekje mee. Natuurlijk hebben wij toen op onze beurt een donatie achtergelaten.

Dit jaar zijn er nog twee zogenaamde stoomdagen. De eerstvolgende dag is 14 september tijdens Open Monumentendag. De laatste stoomdag is op 5 oktober.


Van Gogh in Den Haag

Wat een mooie dag was het gister. We hadden ons opgegeven voor de themavaart van de Ooievaart over Van Gogh in Den Haag. De verwachtingen waren hooggespannen. We hebben immers goede ervaringen met de boottochten van deze organisatie.

33114997_1772807512776112_213965551175729152_o

De deelnemers aan de Van Goghvaart met op zijn rug de gids Steef, die een goed voorbereid verhaal wist te houden over de Haagse jaren van Vincent van Gogh. (Foto: Catharina Abels)

De gids wist veel te vertellen over het leven van de schilder en concentreerde zich daarbij op de Haagse jaren van Vincent. Hij wees op de verschillen tussen arm en rijk en de explosieve groei van de stad in de jaren van de industriële revolutie.

Het Den Haag waar van Gogh rondliep overlapt deels met dat van Machiel Dierks, die immers in mijn boek in 1848 naar de stad komt om daar te werken in de metaalpletterij van Enthoven. Van Gogh heeft de fabrieksgebouwen in 1882 geschilderd. Of Machiel dan nog leeft??

Iron_Mill_in_The_Hague

Van Gogh tekende ook de huisjes aan het Slijkeinde, waar zowel Machiel als de moeder van Sien woonde. Sien was de moeder van de prostituee over wie Van Gogh zich een tijd heeft ontfermd.

SONY DSC

Na afloop van de rondvaart kregen we nog een boeiend verhaal te horen van Gerhard te Hoopen over mogelijk een echte Van Gogh, die zijn vader in de jaren zeventig vond in een oude schuur in Etten.

En daarna was het tijd om een hapje te eten. Net buiten het centrum van Den Haag in de Van Swietenstraat ligt het Indonesisch restaurantje Bogor Roemah Makan, waar we hebben genoten van een heerlijke rijsttafel.

IMG_0437


Reclame voor Remy

Vandaag zijn we de tekeningen gaan halen die Remy Hubregtse heeft gemaakt van onze Bram en Nozem. Ik heb Remy in december ontmoet toen ik tijdens de kerstexpositie van Cultuur Moerdijk voorlas uit eigen werk. Haar vader bleek oud-klasgenoot Adrie Hubregtse te zijn, met wie ik op de lagere school in Fijnaart heb gezeten.

Ik was echter vooral onder de indruk van de precisie waarmee Remy haar tekeningen maakt.  Wie meer van haar werk wil zien; ze heeft een eigen website en is ook op  Facebook te vinden

 


Op zoek naar een jonkheer.

Na een (te) drukke periode, heb ik eindelijk weer tijd om een lange, rustgevende wandeling door de duinen en langs het strand te maken. Hieronder een sfeerimpressie van mijn rondje van vanmorgen en dan nu op zoek naar:

Jonkheer Adrien Jean Eliza Engelbert van Bevervoorde tot Oldemeule

Wie de jonkheer is en wat hij te maken heeft met Machiel Dierks is voor een later bericht.

IMG_0359IMG_0363IMG_E0364IMG_0366IMG_0367IMG_0368


Ik zal ze missen

Deze prachtige oude kastanje staat op een verborgen schoolplein in het centrum van Rotterdam. Op die school heb het afgelopen half jaar gewerkt. Nu de klus is geklaard, is het weer tijd om achter de laptop te kruipen en te gaan schrijven. Daar heb ik heel veel zin in. Deel 3 van Machiel Dierks wil opgeschreven en een volgend boek borrelt in mijn hoofd.

Maar wat zal ik ze missen: de kinderen uit de groep, de collega’s en die prachtige kastanje; oud, maar nog zo vol leven.

IMG_0339


Beste wensen

kerstkaart2018


Hoe Sint uit zijn rol viel.

Het is 61 jaar geleden dat mijn komst wereldkundig kon worden gemaakt. Sint heeft daar zijn deel in gehad, getuige dit aandoenlijk gedichtje dat gericht was aan mijn moeder. De oude man viel door alle emotie wel even uit zijn rol.

(Voor wie het handschrift niet kan ontcijferen heb ik de tekst hieronder getypt.)

sint

Sint wenste wel even
Je alles te kunnen geven
Juwelen en kleren
Meer dan een vrouw kan begeren
Je te kunnen behangen
Met wat je ook zou verlangen
Maar dan strijk ik door mijn baard
En denk: “Wat is dat alles ook waard.”
Want het mooiste geschenk krijgen wij
Immers; mijn liefste; in mei!

Sint

Uiteindelijk werd het 21 april 1957!

scan0011