Reclame voor Remy

Vandaag zijn we de tekeningen gaan halen die Remy Hubregtse heeft gemaakt van onze Bram en Nozem. Ik heb Remy in december ontmoet toen ik tijdens de kerstexpositie van Cultuur Moerdijk voorlas uit eigen werk. Haar vader bleek oud-klasgenoot Adrie Hubregtse te zijn, met wie ik op de lagere school in Fijnaart heb gezeten.

Ik was echter vooral onder de indruk van de precisie waarmee Remy haar tekeningen maakt.  Wie meer van haar werk wil zien; ze heeft een eigen website en is ook op  Facebook te vinden

 


Op zoek naar een jonkheer.

Na een (te) drukke periode, heb ik eindelijk weer tijd om een lange, rustgevende wandeling door de duinen en langs het strand te maken. Hieronder een sfeerimpressie van mijn rondje van vanmorgen en dan nu op zoek naar:

Jonkheer Adrien Jean Eliza Engelbert van Bevervoorde tot Oldemeule

Wie de jonkheer is en wat hij te maken heeft met Machiel Dierks is voor een later bericht.

IMG_0359IMG_0363IMG_E0364IMG_0366IMG_0367IMG_0368


Ik zal ze missen

Deze prachtige oude kastanje staat op een verborgen schoolplein in het centrum van Rotterdam. Op die school heb het afgelopen half jaar gewerkt. Nu de klus is geklaard, is het weer tijd om achter de laptop te kruipen en te gaan schrijven. Daar heb ik heel veel zin in. Deel 3 van Machiel Dierks wil opgeschreven en een volgend boek borrelt in mijn hoofd.

Maar wat zal ik ze missen: de kinderen uit de groep, de collega’s en die prachtige kastanje; oud, maar nog zo vol leven.

IMG_0339


Boekenweek

In het kader van het thema van de boekenweek een stukje uit ‘Kunst van Leven’.

fochtloerveen

Een pad loopt door het oude landschap. Langs de kant staat een berk. Zijn frisse bladgroen tekent scherp af tegen het wit van de stam en de helderblauwe lucht. Struiken en opslag groeien tussen grassen en hei. Een adder kronkelt zich ongezien een weg, een zandhagedis kruist het pad.
De wandelaar komt hier graag. Hij geniet van de weidsheid en de stilte. Kleurige vlinders fladderen van bloem naar bloem en libellen scheren sierlijk over het water. Daar groeien veenmossen en wollegras. Zangvogeltjes zingen hun vrolijke lied.
Het is een kwetsbaar gebied, met nog wat laatste resten levend hoogveen. De rest van het veen werd afgegraven of platgebrand. Wat natuurlijk lijkt, wordt nu door menselijk ingrijpen beschermd tegen verdroging en verzuring.
De sloot is afgedamd om verdere ontwatering tegen te gaan. Bedreigde soorten houden zich moeizaam in stand in dit relict van hun leefmilieu.
De wandelaar bekommert zich om de kwetsbare biodiversiteit, zoals hij zich zorgen maakt over alles wat weerloos is. Het kind dat, afgekocht met dure cadeaus, snakt naar de aandacht van zijn ouders. Het huisdier dat als een overbodig ding achtergelaten wordt in een bos. De aarde zelf, die moeder die ons draagt, maar nauwelijks nog bij machte is te herstellen van de uitbuiting van haar grondstoffen.
Een kraanvogel vliegt met gestrekte hals over. De aanblik verheugt de wandelaar. Dat deze vogel broedt in dit gebied is een teken dat de beschermingsmaatregelen vrucht afwerpen. Het stemt hem hoopvol voor de toekomst van de aarde.


Beste wensen

kerstkaart2018


Hoe Sint uit zijn rol viel.

Het is 61 jaar geleden dat mijn komst wereldkundig kon worden gemaakt. Sint heeft daar zijn deel in gehad, getuige dit aandoenlijk gedichtje dat gericht was aan mijn moeder. De oude man viel door alle emotie wel even uit zijn rol.

(Voor wie het handschrift niet kan ontcijferen heb ik de tekst hieronder getypt.)

sint

Sint wenste wel even
Je alles te kunnen geven
Juwelen en kleren
Meer dan een vrouw kan begeren
Je te kunnen behangen
Met wat je ook zou verlangen
Maar dan strijk ik door mijn baard
En denk: “Wat is dat alles ook waard.”
Want het mooiste geschenk krijgen wij
Immers; mijn liefste; in mei!

Sint

Uiteindelijk werd het 21 april 1957!

scan0011


Tussen Schelde en Rijn

hellegatthijsse

Hellegat met strekdam uit: Jac. P. Thijsse Onze Groote Rivieren

In de twintiger en dertiger jaren laaide de discussie op omtrent een betere verbinding over water tussen Antwerpen en het Hollands Diep. Bij de afscheiding van België, zowat honderd jaar eerder, hadden onze zuiderburen een vrije doorvaart naar het noorden bedongen. Door de aanleg van de spoorlijn Roosendaal naar Vlissingen werd die doorvaart belemmerd. Er werden kanalen gegraven  van Hansweert naar Wemeldinge en van Vlissingen naar Veere.  Op termijn bleek deze oplossing niet afdoende en de Belgen gaven aan een kanaal van Antwerpen naar Moerdijk te wensen.

Verschillende opties voor het te volgen tracé werden onderzocht. Een interessant voorstel in het licht van mijn boek over de Mooye Keene is het voorstel van W P G (Wim) Assmann, journalist en later hoofdredacteur van het katholieke blad De Grondwet (voorloper van BN/De Stem).

kanall

Kaartje met het tracé door West-Brabant, volgens het voorstel van W. P. G. Assmann

Assmann projecteerde een kanaal dat vanuit de Oosterschelde boven Bergen op Zoom via Fort de Rovere naar de Roosendaalse Vliet en verder naar de Mark en door het stroomgebied van de Mooye Keene zou lopen.

Dit plan is door ‘Den Haag’ nooit serieus genomen. De uitvoering van de Schelde-Rijn verbinding moest zelfs wachten tot de jaren 70.

Meer over dit plan valt straks te lezen in het boek: ‘De Mooye Keene; geschiedenis van een zeearm’.