De 3 fonteinen

Ik weet nog niet zeker welke rol Albert van Raalte in deel 2 van Machiel Dierks krijgt. De geschiedenis van deze dominee van de afscheiding van 1835 is zeker interessant. Op 2 maart 1836 is de religieuze stroming een feit. Dan vindt de  oprichtingssynode plaats in het gebouw de 3 fonteinen aan de Baangracht te Amsterdam. Maar waar is die Baangracht en wat voor gebouw was het waar de vrienden vergaderden? Dat was een hele uitzoekerij.

Om te beginnen moest ik erachter komen dat de Baangracht de huidige Lijnbaansgracht is.  Daar werden in 1933 verschillende panden gesloopt.

osim00005005116

Het hoge pand links op de beide foto’s is ‘De drie fonteinen’. Het is te herkennen aan de gevelsteen in het midden.

bmab00033000088_007

Daarop zijn de drie fonteinen te zien, die de naam geven aan het pand.

osim00003004483

Sinds de 18e eeuw was hier een suikerraffinaderij gevestigd. In 1836 was dit in eigendom van Jan Daniel Brandt, zwager van Hein Scholte, één van de andere voormannen van de Afscheiding.

Een vreemde plaats voor een kerkelijke synode, maar de oprichting moest in het geheim geschieden. De dominees van de Afscheiding waren in de voorgaande jaren door de Hervormde kerk uit hun ambt gezet. Het kerkbestuur zag hen als opruiers en scheurmakers. Albert van Raalte was om die reden zelfs niet toegelaten. Ze werden jarenlang vervolgt en predikten illegaal.

Jan Daniel Brandt bleef zijn pand ter beschikking stellen van het groeiende kerkgenootschap. Hij werd daarvoor op 12 december 1836 beboet wegens ‘het houden van ongeoorloofde bijeenkomsten van meer dan 20 personen.’

algr001disp03ill81


Ze zijn binnen!

kvlboeken

De dozen met exemplaren van Kunst van Leven zijn binnen. Vrijdag 3 maart is de presentatie. Het belooft een mooi feest te worden. Kan je niet naar Zevenbergen komen, dan kan je het boek hier bestellen. We hebben gekozen voor een betaalbaar Kunstboek en we zijn erg blij met het resultaat.

Om de uitgave te vieren, hieronder nog een fragment.

 

domburg

 

Meer dan manshoog staan de palen in rijen op het strand. Als palissades omsluiten zij de wandelaar. Ze leiden zijn blik zeewaarts, waar ze langzaam ondergaan in de deining van de zich terugtrekkende zee. De hogere pilaren aan de kop staan als ware wachters, als houden ze de zee op afstand.

Strandlopertjes rennen ijverig heen en weer op het ritme van de aanspoelende golven en pikken naar schelpdieren, insecten of krabbetjes. Een groep meeuwen vliegt krijsend op als de wandelaar nadert.

Zeepokken en algen hebben zich vastgezet op de houten zuilen. Op de eblijn, tussen basaltblokken, huizen kleurige zeeanemonen, mosselen, alikruiken en  zeesterretjes. Steenlopertjes keren schelpjes, op zoek naar voedsel.

De wandelaar verwondert zich over de schoonheid van dit haast verborgen leven. Een weldadige rust doorstroomt zijn hart op het kalme klotsen van de golven.

Hij staart naar de verte. Nog even en de zee zal zijn opmars weer beginnen in het eeuwigdurende ritme van eb en vloed. Zes uur op en zes uur af, rijgen de dagen zich aaneen tot weken en maanden. Seizoenen volgen elkaar op. De zee kabbelt zacht rond de palen of beukt meedogenloos voorbij de palissade en geselt de achterliggende duinen.

De wandelaar kijkt peinzend terug op zijn leven dat zijn nadagen heeft bereikt. Jaren kabbelden vreedzaam voorbij, dan weer woedden stormen meedogenloos in zijn bestaan. Hij bleef standvastig als de houten wachters die het noodweer trotseren.

De zon bereikt al haast haar hoogste punt. Achter zijn rug is het strand verder tot leven gekomen. Tegen de duinenrij zitten groepjes mensen op kleden en badhanddoeken in zomerkleding en zwemtenue. Kinderen hollen zeewaarts met kleurige schepjes en emmertjes. Jongeren slaan een bal over en weer. Hun rumoer is niet in staat de innerlijke rust van de wandelaar te verdrijven. Glimlachend kijkt hij naar een jongetje dat energiek zeewater leidt naar de gracht om zijn vluchtig zandkasteel.


De heilzame werking van de zon

Na  meer dan een week met griepverschijnselen in bed te hebben gelegen, vandaag maar weer eens een wandelingetje gemaakt en de zon zijn heilzame werk laten doen.img_0007


Artikel Kunst van Leven

Nog ruim drie weken te gaan tot de presentatie van Kunst an Leven en nu al een mooi artikel in Fendert Lokaal.


Gari Melchers

Het schilderij dat ik gister liet zien en waarin ik Leentje, de jonge vrouw van Machiel Dierks in  herkende, is geschilderd door Gari Melchers. Ik had nog nooit van deze schilder gehoord, maar vond hem op internet toen ik naar onderstaand schilderij van het heilig avondmaal zocht.

9-gari-melchers-communion

Ik was het hier tegengekomen tijdens mijn zoektocht naar details over de vervolgingen van ds. Albert van Raalte, die als jongeman in deel  1 van Machiel Dierks een belangrijke rol speelt.

Schilderijen helpen mij soms me in te leven in de personages in mijn boeken. Dat geldt zeker voor de persoon van de afgescheiden dominee van Raalte, over wie overigens ook in geschreven vorm veel te vinden is.

10-slaapt-ze-of-bidt-ze

Ik wilde echter meer over de schilder van deze schilderijen weten. Zijn naam is Gari Melchers, een Amerikaan, die aan het eind van de 19de eeuw ondermeer in Egmond aan Zee werkte.

Meer over hem is hier en hier te vinden of bekijk onderstaand filmpje.


Leentje

Ik kwam haar toevallig tegen. Zo stel ik mij Leentje voor in haar eerste huwelijksjaar met Machiel. Bij het zien van deze afbeelding schoot mij onmiddellijk de volgende (concept) scene uit deel 2 te binnen.

Machiel slaat zijn ogen op. Het lijkt wel of hij bewusteloos is geweest, zo diep heeft hij geslapen. Het is gedaan. Het delven is voorbij en hij hoeft niet meer. Hij voelt naast zich, maar Leentje ligt er niet. Haar plaats is niet eens meer warm. Ze moet al lang op zijn.

In de keuken ligt Arjaantje in de krib stil te sluimeren. Zie je nu wel. Niets aan de hand. Maar waar is Leen?

In het varkenshok kijkt Leentje toe hoe de zeug luidruchtig slobbert van de brij die zij het dier zojuist heeft gegeven. Ze is boos. Oh, ze begrijpt best dat het werk zwaar is, maar Machiel was zo liefdeloos geweest gisteravond. Snapt hij nou echt niet haar zorg om het kind? Zachtjes gaat de deur van het hok open. In de streep licht staat Machiel. Schuchter kijkt Leentje naar hem op. Machiel schrikt van de blik in haar ogen, waarin boosheid en verdriet vechten om voorrang.

‘Leen, wa is er?’
‘Niks’, haalt Leentje haar schouders op.
‘Leen…?’
‘Giel.’
‘Zie je nou dat er niks is met ons Arieke.’
‘Ja maar ik was zo bezorgd, Giel en je deed zo lelijk.’
‘Moe Leentje. Ik was zo moe.


Uitnodiging

omslag-kvl-kl

Met trots nodigen wij, Bep Bernard en Anne Mieke Vermeulen eenieder uit voor de feestelijke presentatie van ons boek:

‘Kunst van Leven

We hebben het afgelopen jaar hard gewerkt en het resultaat mag dan ook gezien worden!

Wij zullen het eerste exemplaar van ‘Kunst van Leven’ overhandigen aan wethouder Eef Schoneveld van Moerdijk.

Wij zijn beide kunstenaars met een Moerdijkse (Fendertse) achtergrond. In de kunst en in onze liefde voor de natuur hebben wij elkaar gevonden. Anderhalf jaar geleden hadden wij onze eerste ontmoeting. We hebben toen het plan besproken om samen een boek te gaan maken. Anne Mieke zorgde voor de teksten bij tekeningen van Bep

Het resultaat van deze samenwerking is klaar en wij zijn er blij mee. Zo blij, dat we ons boek feestelijk aan onze vrienden, kennissen en relaties willen presenteren.

 Waar: 

Gemeentehuis Moerdijk

Pastoor van Kessellaan 15

4761 BJ Zevenbergen

 

Wanneer: 

Vrijdag 3 maart a.s. om 15:00 uur

We zouden het leuk vinden als je daarbij aanwezig wilt zijn.

We stellen het op prijs als je even  laat weten of je komt.

e2e7f031-6bbd-4249-83d9-a4a2f1ab4696

Anne Mieke

f83d6a81-86ce-4680-9b0a-8bdc970c5b9c

Bep