In Boijmans

Hoe leuk is dat! ‘Kunst van Leven’ in de bibliotheek van Boijmans van Beuningen. 

Zoek in de catalogus met: Bep Bernard

512px-Museumpark_02


Vervolgd

Albert van Raalte, de domineeszoon die in deel 1 van Machiel Dierks een soort vriendschapsband krijgt met Machiel, wordt als dominee van de afscheiding vervolgd.

In de periode 1836 tot 1839 zijn de predikanten genoodzaakt in de illegaliteit te preken in huiskamers en schuren. Er zijn verschillende incidenten, waarbij bijeenkomsten door burgemeesters en politie worden verstoord. Albert wordt beschimpt en bespot en  in November 1836 loopt het in Ommen zodanig uit de hand, dat er berichten over verschijnen in de landelijke pers.

Onderstaande tekening geeft de situatie weer, zoals de tekenaar die zag. Een woedende menigte wil de dominee te lijf. Albert is de man met de kuitbroek en het befje, het ambtsgewaad van een dominee in die tijd.
Vervolgingen-Oefening-Van-Raalte

Bij het ambtsgewaad hoorde ook een driekantige steek.

zwarte-driekante-steek-of-tricorne-museum-rotterdam

Een verslag van de gebeurtenissen kwam  in verschillende kranten, waarin de dominee een onruststoker wordt genoemd

ddd_010772249_mpeg21_p002_image


Foto-impressie

Ontvangst in de hal van het gemeentehuis in Moerdijk

ontvangst

Bep heet het publiek welkom

pres-1

 

Wat een spreker is die man

img_6069-kopie

 

Luisteren jullie wel?

presentatie3

 

publirek3

 

Dan ben ik nu aan de beurt

presentatie1

Het eerste exemplaar voor de wethouder

wethouder

 

Voor de anderen was het boek te koop

img_6003-kopie

 

 

 


Presentatie

Wat een geweldige dag gister. Zo’n 100 mensen kwamen naar de presentatie van Kunst van Leven in de prachtige Moerdijkzaal in het gemeentehuis van Moerdijk. Mooie reacties en lieve woorden voor de pentekeningen van Bep Bernard en mijn bijgaande verhalen.
Via mijn website kan ook jij het boek nu kopen.
http://www.amvermeulen.me

 

presentatiekvl


De 3 fonteinen

Ik weet nog niet zeker welke rol Albert van Raalte in deel 2 van Machiel Dierks krijgt. De geschiedenis van deze dominee van de afscheiding van 1835 is zeker interessant. Op 2 maart 1836 is de religieuze stroming een feit. Dan vindt de  oprichtingssynode plaats in het gebouw de 3 fonteinen aan de Baangracht te Amsterdam. Maar waar is die Baangracht en wat voor gebouw was het waar de vrienden vergaderden? Dat was een hele uitzoekerij.

Om te beginnen moest ik erachter komen dat de Baangracht de huidige Lijnbaansgracht is.  Daar werden in 1933 verschillende panden gesloopt.

osim00005005116

Het hoge pand links op de beide foto’s is ‘De drie fonteinen’. Het is te herkennen aan de gevelsteen in het midden.

bmab00033000088_007

Daarop zijn de drie fonteinen te zien, die de naam geven aan het pand.

osim00003004483

Sinds de 18e eeuw was hier een suikerraffinaderij gevestigd. In 1836 was dit in eigendom van Jan Daniel Brandt, zwager van Hein Scholte, één van de andere voormannen van de Afscheiding.

Een vreemde plaats voor een kerkelijke synode, maar de oprichting moest in het geheim geschieden. De dominees van de Afscheiding waren in de voorgaande jaren door de Hervormde kerk uit hun ambt gezet. Het kerkbestuur zag hen als opruiers en scheurmakers. Albert van Raalte was om die reden zelfs niet toegelaten. Ze werden jarenlang vervolgt en predikten illegaal.

Jan Daniel Brandt bleef zijn pand ter beschikking stellen van het groeiende kerkgenootschap. Hij werd daarvoor op 12 december 1836 beboet wegens ‘het houden van ongeoorloofde bijeenkomsten van meer dan 20 personen.’

algr001disp03ill81


Ze zijn binnen!

kvlboeken

De dozen met exemplaren van Kunst van Leven zijn binnen. Vrijdag 3 maart is de presentatie. Het belooft een mooi feest te worden. Kan je niet naar Zevenbergen komen, dan kan je het boek hier bestellen. We hebben gekozen voor een betaalbaar Kunstboek en we zijn erg blij met het resultaat.

Om de uitgave te vieren, hieronder nog een fragment.

 

domburg

 

Meer dan manshoog staan de palen in rijen op het strand. Als palissades omsluiten zij de wandelaar. Ze leiden zijn blik zeewaarts, waar ze langzaam ondergaan in de deining van de zich terugtrekkende zee. De hogere pilaren aan de kop staan als ware wachters, als houden ze de zee op afstand.

Strandlopertjes rennen ijverig heen en weer op het ritme van de aanspoelende golven en pikken naar schelpdieren, insecten of krabbetjes. Een groep meeuwen vliegt krijsend op als de wandelaar nadert.

Zeepokken en algen hebben zich vastgezet op de houten zuilen. Op de eblijn, tussen basaltblokken, huizen kleurige zeeanemonen, mosselen, alikruiken en  zeesterretjes. Steenlopertjes keren schelpjes, op zoek naar voedsel.

De wandelaar verwondert zich over de schoonheid van dit haast verborgen leven. Een weldadige rust doorstroomt zijn hart op het kalme klotsen van de golven.

Hij staart naar de verte. Nog even en de zee zal zijn opmars weer beginnen in het eeuwigdurende ritme van eb en vloed. Zes uur op en zes uur af, rijgen de dagen zich aaneen tot weken en maanden. Seizoenen volgen elkaar op. De zee kabbelt zacht rond de palen of beukt meedogenloos voorbij de palissade en geselt de achterliggende duinen.

De wandelaar kijkt peinzend terug op zijn leven dat zijn nadagen heeft bereikt. Jaren kabbelden vreedzaam voorbij, dan weer woedden stormen meedogenloos in zijn bestaan. Hij bleef standvastig als de houten wachters die het noodweer trotseren.

De zon bereikt al haast haar hoogste punt. Achter zijn rug is het strand verder tot leven gekomen. Tegen de duinenrij zitten groepjes mensen op kleden en badhanddoeken in zomerkleding en zwemtenue. Kinderen hollen zeewaarts met kleurige schepjes en emmertjes. Jongeren slaan een bal over en weer. Hun rumoer is niet in staat de innerlijke rust van de wandelaar te verdrijven. Glimlachend kijkt hij naar een jongetje dat energiek zeewater leidt naar de gracht om zijn vluchtig zandkasteel.


De heilzame werking van de zon

Na  meer dan een week met griepverschijnselen in bed te hebben gelegen, vandaag maar weer eens een wandelingetje gemaakt en de zon zijn heilzame werk laten doen.img_0007